Нэгэн өвөөтэй би байнга замаараа таардаг юм- ихэвчлэн нохойгоо салхилуулахдаа, ганц хоёр үг хоорондоо зөрүүлдэг заншилтай. Бараг сайн найзууд болсон гэмээр- тэр хүний гарыг нь барин ажиглавал, хүнд биеийн хөдөлмөр хийж мэддэг шинжтэй. Багшийн маань гартай адил. Нүүр царайг нь ажиглавал, наранд халж салхинд хөрч явсан бололтой. Гутал хувцсаа цэвэр авч явдгаар дүгнэвэл, өөртөө арчаатай, нүдээр нь амьдралын хатуу сургууль давсан, сонирхолтой дотоод ертөнцтэй хүний шинж агуулдаг байв.
Нэгэн удаа, ой хадаар тэнэхдээ, бороонд цохиулахын алдад анчны овоохойд хорогдов. Тэр өвөө маань ба...